Dziś 25 czerwca 2017   Witam Cię bardzo serdecznie Gościu miły
 
 Menu:
 Strona Główna
 
 Wiersze, proza, inne
 Ważne dokumenty, teksty
 Ministrant
 Nasze artykuły o Diakonacie
 Diakon Stały
 Modlitwy
 Odeszli do Pana

Od 3 grudnia 2005 jesteś
gościem.
Aktualnie: 1


Zagłosuj na stronę :)
Pamiętaj nazwę i głosuj na: "SERWIS KEFAS"


     ..:: Serwis Kefas wita serdecznie ::..

 "A kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec." (J 12,26)

Nasze spotkanie tutaj to nasza nadzieja na lepsze jutro, to wiara że będzie lepiej i bezpieczniej, to w końcu miłość, która była, jest i będzie. 
Życzę Wam możliwości odczucia tej wyjątkowej obecności Boga pośród nas, ludzi.

 

Szczęść Boże!

Administrator

 

 

Pamiętajmy, że bez Boga jesteśmy jak ścięty kwiat, nie mający szans na odrodzenie...

     ..:: Modlitwa internauty ::..

Wszechmogący Boże, który stworzyłeś nas na Swój obraz i podobieństwo oraz nakazałeś poszukiwać dobra, prawdy i piękna, proszę Cię przez wstawiennictwo św. Izydora, abym kierował się do tych witryn internetowych, które są zgodne z Twoją wolą, a napotkanych internautów traktował z miłością i cierpliwością. Amen

Święty Izydorze: wspomagaj mnie.


     ..:: Szukaj w serwisie ::..
 
Twoja wyszukiwarka


     ..:: Patron dnia ::..
Gustaw - Konrad Holoubek nie Ĺźyje

06 marca 2008 roku, zmarł wybitny aktor filmowy i teatralny, wykładowca Akademii Teatralnej w Warszawie, poseł i senator – Gustaw Holoubek. Miał 85 lat.

Wybitny aktor teatralny i filmowy, reżyser, urodził się 21 kwietnia 1923 w Krakowie. Nazywany był "aktorem intelektualnym", zdystansowanym. Pisano o nim, że "należy do owej rasy aktorów, którzy zawsze grają tylko siebie, a których nigdy nie ma się dosyć". Pamiętny Gustaw-Konrad w „Dziadach” Kazimierza Dejmka, Don Pedro Velasquez w „Rękopisie znalezionym w Saragossie” i Mirek w „Pożegnaniach” Wojciecha Hassa, Napoleon w „Marysi i Napoleonie” Leonarda Buczkowskiego – to tylko kilka z imponującej kolekcji filmowych i teatralnych ról Holoubka. Uznawany za jednego z najlepszych polskich aktorów, autorytet i wieloletni profesor warszawskiej Akademii Teatralnej. Pisano o nim: "aktor intelektualny, zdystansowany, należy do owej rasy aktorów, którzy zawsze grają tylko siebie, a których nigdy nie ma się dosyć". Brał udział w kampanii wrześniowej, trafił na rok do obozu jenieckiego. Okupację spędził w Krakowie, tam też skończył aktorskie studia. jego teatralnym debiutem był Charys w "Odysie u Feaków" w Starym Teatrze. Grał w teatrach krakowskich, katowickich, warszawskich. Występował m.in. w "Hamlecie" Szekspira, "Diable i Panu Bogu" Sartre'a, "Królu Edypie" Sofoklesa, "Rzeźni" i "Pieszo" Mrożka, "Operetce" Gombrowicza. "Wielka Improwizacja" w wykonaniu Gustawa Holoubka (30.01.1968) W filmie zadebiutował rolą Feliksa Dzierżyńskiego w "Żołnierzu zwycięstwa" w 1953 r. Zagrał w ponad 50 filmach. Były wśród nich m.in. „Pętla”, „Sanatorium pod Klepsydrą”, „Prawo i pięść”, „Klub profesora Tutki”, „Lawa”. Ostatnio zagrał jedną z głównych ról w filmie Sławomira Kryńskiego "Listy miłosne". W 1958 roku Holoubek przeniósł się do Warszawy. Kulminacją dekady lat 60. był Gustaw-Konrad w Dejmkowskich "Dziadach" w Teatrze Narodowym(1967) Mówiono: Holoubek urodził się, żeby wypowiedzieć Wielką Improwizację. Już na okupacyjnych kompletach i później, w krakowskiej szkole teatralnej u Osterwy, czuł, "że ten tekst jest jego tekstem". Był nie tylko aktorem grającym rolę, występował w imieniu widowni, mówił za nią.
To zdjęcie z afisza tej sztuki stało się bezpośrednią przyczyną wydarzeń Marca 1968. Ostatnie przedstawienie zdjętych przez cenzurę "Dziadów" 31 stycznia 1968 przekształciło się w patriotyczną manifestację. - Widzowie reagowali, jakby rozpruto worek więzionych dotąd uczuć - wspominał Holoubek. Okupujący miesiąc później Uniwersytet Warszawski studenci domagali się m.in. przywrócenia spektaklu. Bezskutecznie. Protesty rozbito, a wielu ich uczestników relegowano z uczelni i wcielano do wojska. Po zdjęciu spektaklu z afisza i zdymisjonowaniu Dejmka przez władze PRL, Holoubek razem z innymi aktorami opuścił Narodowy. Holoubek był i jest przedstawicielem wymierającego na naszych oczach gatunku polskiego inteligenta - pisał publicysta Janusz Majcherek. - Inteligenta, który w tym konkretnym przypadku jest wielkim aktorem, ale ani przez chwilę nie rezygnuje z - nie waham się powiedzieć - inteligenckiej misji, jaka nierzadko, zwłaszcza w niesprzyjających okolicznościach politycznych, wiązała się także z uwikłaniami i kompromisami - przekonuje. Holoubek podporządkował aktorstwo sposobowi bycia, uwikłał je w rzeczywistość polityczną, w inteligenckie racje i wybory, narzucił swoją osobowość, przyzwyczaił publiczność do tego, że jest kimś więcej niż aktorem - napisał we wstępie do albumu jubileuszowego Gustawa Holoubka. Uchodził za niekwestionowany autorytet zawodowy i moralny. W latach 1972-1980 był prezesem Zarządu Głównego SPATiF-u. W 1976 i 1980 uzyskiwał mandat posła na Sejm PRL, którego zrzekł się w 1982 po wprowadzeniu stanu wojennego. W latach 1989-1991 był senatorem I kadencji wybranym z ramienia Komitetu Obywatelskiego, następnie Unii Demokratycznej. Od 1992 do 1993 zasiadał w Radzie ds. Kultury przy Prezydencie RP Lechu Wałęsie. Odznaczony m.in. dwukrotnie Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Był wieloletnim wykładowcą warszawskiej Akademii Teatralnej, od 1994 roku członkiem Polskiej Akademii Umiejętności, a od 1996 roku - dyrektorem artystycznym Teatru Ateneum.

 

  

  Święci co dnia
 Teksty różne
 Rok kościelny 100 lat temu
 Ofiara Mszy Świętej 100 lat temu
 Filologia Biblii
 Ważne i dobre strony
 Teksty na niedzielę
  Kontakt
   Napisz list