|
Święty Antoni Opat
Święty Antoni urodził się w Egipcie w 251 r. Po śmierci rodziców, kierując się wskazaniami Ewangelii, sprzedał dobytek, a pieniądze rozdał ubogim. On sam zaś udał się na pustynię w pobliżu rodzinnego miasta, gdzie pracował fizycznie, modlił się żarliwie i oddawał się uczynkom pokutnym, umartwiając się i milcząc. Taka zmiana trybu życia kosztowała go wiele wyrzeczeń, a nawet trudu. Antoni musiał znosić wiele jawnych ataków ze strony szatana, który go nękał, jawiąc mu się w różnych postaciach, ale wtedy doznawał umacniających wizji nadprzyrodzonych. W tym czasie mieszkał w grocie, około 275 r. przeniósł się na Pustynię Libijską, jeszcze później osiadł w ruinach opuszczonej fortecy Pispir na prawym brzegu Nilu. Miał dar widzenia rzeczy przyszłych. Słynął ze świętości i mądrości. Jego postawa znalazła wielu naśladowców. Sława i cuda sprawiły, że zaczęli ściągać uczniowie, pragnący poddać się jego duchowemu kierownictwu. Po wielu sprzeciwach zdecydował się ich przyjąć i odtąd oaza Farium na pustyni zaczęła zapełniać się rozrzuconymi wokół celami eremitów i liczba ich w pewnym momencie sięgała około 6000. Te wspólnoty pustelników nazwano "laurami" lub "ławrami". Ok. 312 roku, udał się do Tebaidy, gdzie w grocie w okolicy Celzum, w górach odległych ok. 30 km od Nilu, spędził ostatnie lata życia. Stąd właśnie wybrał się do Teb, gdzie odwiedził św. Pawła Pustelnika. O którym czytaliśmy dwa dni wcześniej. Według podania św. Antoni zmarł 17 stycznia 356 roku w wieku 106 lat. Życie św. Antoniego było przykładem dla wielu nie tylko w Egipcie, ale i w innych stronach chrześcijańskiego świata. Jego kult rychło rozprzestrzenił się na całym Wschodzie. W roku 561 cesarz Justynian I przeniósł uroczyście jego relikwie do Aleksandrii, a później w 635 przeniesiono je do Konstantynopola. W ciągu wieków wzywano go podczas epidemii oraz chorób skórnych. Ku czci św. Antoniego Pustelnika wyrabiano krzyżyki w formie tau. Ku jego czci poświęcano również ogień, by chronił bydło od zarazy zwanej "ogniem". Święty Antoni przedstawiany jest jako pustelnik, w długiej szacie mnicha. Jego atrybutami są: jeden, dwa lub trzy diabły, diabeł z pucharem, dzwonek, dzwonek i laska, krzyż egipski w kształcie litery tau, księga reguły monastycznej, lampa, lampka oliwna, laska, lew kopiący grób, pochodnia, świnia, pod postacią której kusił go szatan, źródło.
|